Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GOLIĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
golić
lpzneut3. os.będzie golić
lmzneut3. os.będą golić
Znaczenia
1. »usuwać zarost«
Rekcja: kogo, co

  • – Abowiem jesli się nie nákrywa niewiástá/ niechże się też strzyże. A jesli szpetna rzecz jest niewieście strzydz się álbo golić/ niechże się nákrywa. BG 1Kor 11, 6.
  • – Tedy ogolony będzie ten człowiek/ ále zmázy oney golić nie będzie: y zámknie Kápłan májącego zmázę przez siedm dni powtore. BG Kpł 13, 33.
  • – Nie będą sobie czynić łysiny ná głowie swej/ y brody swej nie máją golić/ áni ná ciele swym czynić będą rzezánia. BG Kpł 21, 5.
  • – Głowy też swojey nie będą golić/ áni włosow zápuszczáć/ ále je rowno przystrzygáć będą ná głowách swojich. BG Ez 44, 20.
  • – Takich wiele widzę ktorzy Lancetem Francuskięm medyanne otworzywszy krew rozlewali, albo ich Cyrulik nieostroznie golił. A przecię do chleba Benemeritorum [dobrze zasłużonych] naybardziey się cisną. PasPam 133.
  • – Pirwej Balwierską zyłeś/ Ránnych goiąc potrosze/ Głowy/ brody goliłeś. KochProżnLir 64.
  • – A o was co rzekę/ ktorzy o brodách nic nie trzymácie/ y sobie je do czystá golić dácie. GdacPrzyd 38.
  • – Letni álbo w leciech podeszły Mąż brode sobie cale goli; co álbo z pychy álbo z głupstwá czyni. GdacPrzyd 39.
  • – Lecz ci/ ktorzy brody wzgardzáją [...] y sobie je do czystá golić dáją/ dar Boży wzgardzáją y odrzucáją. (Bá Bogá reformują/ y jákoby do niego mowią: Lepieybyś nam P. Boże brod nie dawał: bo nam tylko pracę zádawasz/ y do kosztu nas przywodzisz/ że je sobie musiemy dáć golić; Czegoby nam nie potrzebá czynić/ gdyby nam brody nie rosły. GdacPrzyd 41.
  • – Dyjonizyjusz [...] ani nawet balwirzom golić się samym nie dając, córki swoje w balwierskiej nauce wyuczone mieć wolał. LubSArtDąb VIII, 579.
Przenośnie
  • Iuż śmierć siwiznę z głowy y z brody/ iako balwierz iaki golić pocznie/ a ciało y kości w Anatomią y alchimią przebierać/ aby odmłodziało zacznie.WojszOr 307
2. przen. »bić, ciąć, zabijać kogo w boju (szablą)«
  • – Turki golisz po zawoju. Oj niejednegoż Selima Achmeta, ślesz z awizami aż do Machometa [o poruczniku Rosnowskim pod Wiedniem]. TrembWierszeWir II 282.
  • – Oni mieli znaki lewe ręce chustką wiązane [...] iatez skoro poczęto bardzo golic przewiązałem tez sobie rękę nad łokcięm y Niebardzo od nich stronię. PasPam 203.
3. przen. »okradać (?)«
Rekcja: kogo

  • – Niech iuż Wezyr nie goli/ nie strzyze/ Raczey mię nie liże: Y schowa to na owę/ co mu wodzą Osły/ Co y kupczą Kaymakiem/ nie na Polskie Posły. TwarSLeg 100.